Hoe het afliep!

De twee monteurs na uren sleutelen aan boord van Charlie II, de manager Volvo Azie die zich op afstand met ons probleem bemoeit en anderen met de nodige motorenkennis zijn het er na bijna twee maanden over eens, de brandstofpomp moet de boosdoener zijn! Geen 10 minuten duurt het om de met spoed uit Frankrijk overgekomen pomp in te bouwen. Dan kan de motor gestart. Gespannen draait Rob de contactsleutel om. Vrroem! De motor slaat direct aan én blijft lopen, ook wanneer het toerental langzaam wordt opgevoerd! Eindelijk, eindelijk lijkt het erop dat ons probleem verholpen is. 

De ellende is begonnen toen we met een uitgebreid gezelschap waaronder een echtpaar uit Nieuw Zeeland een proefvaart maakten en de motor in hun bijzijn getest moest worden. Bij een toerental veel hoger dan wijzelf gebruikten sloeg de motor af en kregen we hem niet meer aan de praat. In de daaropvolgende periode wilden de potentiele kopers afwisselend de koop doorzetten of kopen onder extra voorwaarden of er van afzien. Net als wij werden zij heen en weer geslingerd. Wordt die mooie boot de onze of niet? Naarmate reparatie langer uitbleef werd hun  twijfel groter. Waarom duurt het zolang? Is die motor straks nog wel betrouwbaar? Ten lange leste wilden zij Charlie alleen nog als wij hem voor eigen kosten en risico naar Nieuw Zeeland zouden varen, daar ter plekke een nieuwe inspectie lieten doen waarna zij alsnog de koop konden cancelen. Wij hadden allang besloten hier niet op in te gaan. Als we naar Nieuw Zeeland door zouden varen dan zouden we alleen met nieuwe kopers in zee gaan. 

Zover is het niet gekomen. Want terwijl wij nog lagen te wachten op reparatie raakte een Fransman zó gecharmeerd van Charlie II dat hij liet weten Charlie te willen als de ‘Kiwi’s’ zouden afhaken. En zo kwam de verkoop toch nog tot stand in Tahiti – Frans Polynesie. Wat er nog allemaal mis liep en stuk ging voor de koop definitief was, daar gaan we het maar niet meer over hebben. Het waren zenuwslopende weken. 

Tijdens onze allerlaatste zeiltocht, een retourtje Tahiti-Moorea, worden we vergezeld door kleine, dartele dolfijnen en een van de machtigste zeedieren in de grote oceaan de indrukwekkende Humback Whales. Het is een mooie afsluiting van een ruim zes jaar durende zeilreis.

Wij bedanken iedereen die we tijdens ons varend bestaan hebben leren kennen, waar we borrels mee dronken, uitstapjes mee maakten, ons hielpen bij problemen, wegwijs maakten op nieuwe plekken, die meezeilden, etc., etc. En  al die diegenen die ons volgden via de blog, marine traffic of op andere wijze. Samen maakten jullie onze zeilreis onvergetelijk!

PS
Wat de toekomst gaat brengen? Treinen door Azie, de Panamericana route per camper? Er leven genoeg ideeën. De komende tijd zullen we echter, ivm de zorg voor een ouder, niet verder gaan dan op max. een halve dag reizen van Nederland zoals het Spaanse Andalusie waar we nu verblijven. Niet zo warm als het Caribisch gebied of de Pacific maar gelukkig ook niet zo koud als in Nederland. 

Dus voor nu: groeten uit Andalusie!

2 thoughts on “Hoe het afliep!

  1. Wij zijn geschrokken van het lezen van deze blogtekst! Kennelijk hebben wij iets gemist waardoor het besluit om de boot te verkopen als een donderslag bij heldere hemel is gekomen.
    Zal jullie verder persoonlijk benaderen!

    Op deze plek wil ik in ieder geval mijn lovende woorden uitspreken over jullie blog,
    Zowel het beeldmateriaal als de schrijfwijze (zelden of nooit taalfouten tegengekomen, sprak de schooljuf!) waren zeer inspirerend.
    Bedankt voor de moeite die jullie hieraan besteed hebben.
    Sterkte met het begeleiden van de zieke ouder!
    Groetjes Win2Win2

  2. Jullie bedankt voor het delen van alle belevenissen en de genoten gastvrijheid!
    Net als jullie zelf benieuwd naar het vervolg!

    Voor nu een fijne, warme en gezellige tijd in Andalusië met jullie gezelschap!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

wp-puzzle.com logo