De Grote Oceaan, 12 mei 2018, dag 23

Eindelijk Pacific weer!

Het lijkt erop dat de enorme plensbui niet alleen de zoutlaag van het dek heeft gespoeld maar ook alle voorbodes voor slecht weer heeft opgelost. Als het daglicht aanbreekt, is de hemel strakblauw. Zijn de eerste warme zonnestralen voelbaar. Hebben de onstuimige golven plaatsgemaakt voor een langgerekte lichte deining. Eindelijk Pacific weer. Althans het weer dat we ons voor deze oversteek hadden voorgesteld. De bimini gaat open, zonnebrand wordt gesmeerd en dan strekken we ons lui uit op de kuipbanken met een boek. Vandaag is het vakantie, alleen het strand ontbreekt nog! Tussen de middag eten we een zelfgemaakte surf en turf pizza met pepperoni en -hoe kan het ook anders- versgevangen Mahi-Mahi, de lekkerste vis op aarde. Als je wat recepten wilt? We aten de afgelopen dagen al Mahi-Mahi gestoofd in boter met (zelfgemaakte) knoflooksaus, met een (zelfgemaakte) tomaten/paprikasaus en gebakken preiringetjes, met een meegebakken laagje grove mosterdsaus (zelfgemaakt natuurlijk)en meer variaties.
We hebben genoten van een topdag waar er niet genoeg van kunnen zijn.

Helaas, de dag erop is het bijna als vanouds. Een bewolkte hemel en rollerige zee. Ken je dat tekenfilmpje nog? Volgens mij was het in het programma ‘Man bijt hond’. Het begon altijd met een rechte streep die vervolgens begon te bewegen waarna er een mannetje zichtbaar werd lopend of schoppend tegen een voetbal. Als je de uiteinden van de lijn vast had kunnen pakken en strak trekken zouden de figuren weg zijn en was het gewoon weer een strakke horizontale lijn. Op deze manier beweegt het water van de oceaan waar wij op varen. En Charlie II beweegt mee. In een straal van 9 km om ons heen golft het water dan wat hoger dan weer lager (vandaag ca 2,5 m met hogere uitschieters)met hier en daar een schuimkop. Als je maar lang genoeg tuurt en een levendige fantasie hebt, zie je allerlei figuren uit het water oprijzen. Het maakt televisie overbodig.
Pannenklemmen daarentegen zijn onmisbaar. Wijdbeens met overstrekte knieen, het bovenlichaam enigszins naar voren geheld sta ik voor ons fornuis mezelf met grote moeite in evenwicht houdend in de dansende boot. Net als ik olie in een pan giet, pakt een golf Charlie II op. Ik verlies mijn evenwicht en val naar voren. Het cardanische fornuis helt over. De pan schuift mee. ‘Shit’, mis. De olie belandt niet in maar naast de pan. Doekje pakken, pit droogmaken en opnieuw proberen olie in de pan te krijgen. Maar eerst de pan vastklemmen. Voor het zover is schiet mijn hand uit naar de koffiemokken van die middag die ik vanuit mijn ooghoek zie wegglijden. Te laat. Met een klap belanden ze in de gootsteen. Pannenklemmen onmisbaar? Alles-klemmen hebben we nodig!

(Nog 682 mijl / ca. 4 a 5 dagen)

2 gedachten over “De Grote Oceaan, 12 mei 2018, dag 23

  1. Als ik Marinetraffic mag geloven nog 100 mijl! Het zou moeten kunnen dat jullie donderdag aankomen, zeker met de 8 uur “extra” die jullie hebben. Dat zou dan 28 dagen zijn. Toen jullie een maand gelden van andere zeilers hoorden dat ze in 28 dagen overgestoken waren, was jullie reactie vooral “wow, dat is snel! Daar tekenen we voor”.
    Wat zullen de bubbels lekker smaken na 4 weken ” onthouding”. Geniet ervan 🙂

  2. Wow….! Je verliest je evenwicht en valt naar voren! Even denk ik “toch niet die pan
    met inhoud over je heen?!?!” Pff gelukkig alles goed gegaan, maar je schrijft wel spannend! Smeer nou maar gewoon een boterhammetje, dat is veiliger!
    Mijn complimenten voor ál je verslagen in beeldende vorm, je ziet het allemaal voor je; jullie varend daar over die grote grote zee.
    Nog heel veel vaar-plezier en een dikke kus voor jullie beiden.

    Veel liefs van Eline.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

wp-puzzle.com logo