Routine

Dag 16 op de Grote Oceaan. De dagen op het grote water rijgen zich aaneen. In een vast nachtritme van 3-uurs wachten tussen 20.00 en 08.00 slapen we zo’n 5,5 uur per nacht. Dat lijkt niet alleen weinig, het is ook te weinig zodat we geregeld overdag een powernapje op de bank doen. Rob slaapt op ditzelfde moment terwijl Charlie II ongehinderd voortraast op de stuurautomaat met volledig tuig op.
’s Morgens zijn we actief met de zeilvoering om bij daglicht maximale snelheid te halen. Da’s werken geblazen. Vanochtend bijvoorbeeld. Onze snelheid was matig bij een redelijk rustig zeetje. Tijd voor de genaker. We rollen het voorzeil in. Rob doet zijn tuigje om en zwalkt als een dronken man wijdbeens naar voren. Hij moet voor het zeilluik openen, de vallijn aan de genakerhoes bevestigen en de voorhoek van het zeil aan een naast het anker uitstekende paal bevestigen. In de tussentijd leg ik achter de drie benodigde lijnen klaar voor snel gebruik. Als we beiden klaar zijn, trekt Rob de kous die het zeil bij elkaar houdt omhoog zodat het zeil vrij de ruimte kan kiezen terwijl ik vanuit de kuip zorg dat de lijnen precies voldoende gevierd worden om de 130 m2 strak in de wind te krijgen. Pfff, dat staat. Nog geen vijf minuten later trekt de hemel achter Charlie II helemaal dicht. De lucht wordt gitzwart. ‘Snel! De genaker moet naar beneden!” Het grote zeil is zo kwetsbaar dat het niet tegen veel wind en of regen bestand is. In omgekeerde volgorde halen we de enorme lap weer in om daarna het voorzeil weer uit te rollen.
Een uur later is de rust weergekeerd. Er is geen wolkje meer aan de hemel. De snelheid is wederom te ver teruggezakt naar onze zin. We kijken elkaar aan, Zullen we? Neeuh, effe geen puf meer. En een uurtje meer of minder op ca. 30 dagen maakt ook niet zoveel uit. Veel vaker zeggen we wel ja, soms meerdere malen per dag, tegen het opnieuw aanpassen van de zeilen.
Maar nu even niet dus. Het is alweer bijna tijd voor de radio babbel en er moet eten worden gekookt want warm eten doen we rond een uur of 13.00.

Het meurt! Net voor ik een voet op de kajuittrap zet om de afwas te gaan doen ruik ik een penetrante vislucht. Gatver. Waar komt dat nou vandaan? ‘Oh dat, dat komt van dat blauwe lijntje. Vannacht zat er een inktvisje vastgeplakt aan de lijn toen ik dat door het blok trok. Nu zitten de lijn en het blok dus vol met stukjes inktvis. Dat moet nog schoongemaakt worden’, zegt Rob laconiek. Zout water, zoet water, borstel, wat sop, nog meer water. Er blijft een penetrante vislucht hangen. Morgen nog maar een keer schoonmaken. Het is nu eerst tijd om mezelf te wassen. Rillend sta ik achter op het zwemplateau onder de buiten douche. Best fris als de zon weg is! Zo, nog even wat mailtjes klaarzetten, een uurtje relaxen met een kop koffie en een boterham en dan is het alweer tijd voor Rob’s eerste wacht en mag ik lekker mijn bedje in.

Een gedachte over “Routine

  1. Hallo Annemieke en Rob. Met veel plezier lezen we jullie verhalen. De grote oversteek is voor jullie al weer 16 dagen oud, wat een belevenis. We wensen jullie veel plezier tijdens deze zeilreis en een behouden vaart. Groeten Coen en José – SY Wildeman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

wp-puzzle.com logo