YB Connect Message from Rob Bul

YB Connect Message from Rob Bul

To reply, please go to: https://yb.tl/yb-reply2/MzYwMTY3NDksc2l0ZUBjaGFybGllMi5ubA


Bijna 3 dagen onderweg nu vanuit Marsh Harbour, Abacos naar Norfolk, VA. Het weer is prima, de stemming is goed. De snelheid mocht iets hoger, die is nu ong. 5 knopen. Het is prima weer voor de gennaker ( groot zeil van 130 m2) maar we willen toch een beetje in de buurt van de “Thats-Life” blijven. Zij gaan op het moment niet zo hard. Als het zo door gaat komen we ergens vrijdag aan.


YB ConnectThis email was sent from a YB satellite device.

Please take care when replying – the recipient is charged for every character they receive. 

http://www.ybtracking.com

 

Race tegen de klok?

De aankomst van onze zoon Wouter in de Carieb is deze keer de deadline. In maximaal 10 dagen moet Charlie II de afstand tussen St. Maarten en Martinique overbruggen. Voor degenen die de kaart goed kennen nog iets preciezer: van Simpson Bay naar Fort de France. Hemelsbreed 240 mijl. In één vaartocht minder dan twee etmalen. In 10 dagen moet dat zéker lukken, toch?
Op de eerste etappe naar Antigua zijn we het er al snel over eens. De motor maakt een vreemd geluid. Anders dan anders. Ons schip trilt ook heel erg. Iets wat we niet eerder hebben gevoeld. ‘Zou dat komen door de lijn van de bijboot die in de schroef heeft vastgezeten tijdens het uitstapje met mijn neef?’ vragen we ons af. Rob is net na het voorval met de lijn onder de boot gedoken. Hij heeft er niets vreemds gezien. Volgens een bevriend zeiler en techneut die we in Jolly Harbour treffen, is het hoogstwaarschijnlijk een as die minimaal verbogen is waardoor deze in plaats van soepel door een ring of bus heen en weer te schuiven iets langs de binnenkant schuurt. De as moet alleen maar ‘opnieuw inslijten’ waarna geluid en trillen vanzelf verdwijnen. Gerustgesteld beginnen we aan deel twee van de reis.image

Aan de westkust van Guadeloupe maken we twee stops. In Deshaies en Pigeon Bay herkennen we al snel zeilers die net als wij onderweg zijn naar het zuiden en dezelfde stops maken. Hierdoor voelen we ons minder alleen op ankerplekken die tijdens het hoogseizoen tussen december en april uitpuilen van de charterboten maar nu slechts een handjevol permanente bewoners herbergen.
De motor die door het goede zeilweer alleen gestart hoeft te worden bij het aankomen en wegvaren van de ankerplaatsen lijkt iedere keer dat we het contact aanzetten meer trillingen te veroorzaken. Omdat dit in tegenspraak is met het verhaal over het ‘inslijten’ beginnen we ons toch wel zorgen te maken. Er lijkt meer aan de hand te zijn dan een licht verbogen as. Het liefst zouden we er een kenner naar willen laten kijken. Zeker met het oog op het bezoek van Wouter met wie we gepland hebben naar Grenada te zeilen. Maar wie? En waar? We komen net van het zeilers-onderhouds-mekka vandaan. Teruggaan is gezien de tijdsdruk geen optie. ‘Zit er op Guadeloupe geen Volvo dealer? vraag ik Rob. Ik meen me te herinneren dat we er tijdens onze weg omhoog iets over gelezen hebben.’ Na wat geblader in de gids vind ik het juiste artikel plus een advertentie van het bedrijf. Het zit niet op Guadeloupe maar in Case Pilote een van de oudste kustplaatsjes van Martinique. Een paar mijl vóór onze eindbestemming. Mooier kan niet!
We zetten direct direct koers naar de Volvo-man met slechts een stop van uur in Les Saintes om Uitreis stempels te halen. Tegen het ochtendgloren laten we twee mijl voor onze bestemming het anker neer. Té moe om verder te kunnen. Het is bovendien nog te vroeg om te kunnen bellen. In ieder geval zijn we op ruim tijd vóór het bezoek op Martinique. Nu maar hopen dat de motorproblemen ook tijdig opgelost zijn.

IMG_1333 DSCN3513

Een verademing is het, afspraken maken met een Europeaan. Een Zweed in dit geval. Wát een andere manier van werken dan gebruikelijk in deze contreien. We liggen nog maar amper vast of er staat al een monteur aan boord om de motorgeluiden en- trillingen te beoordelen. Er zijn serieuze stukken en door tijdig te stoppen hebben we erger voorkomen. De problemen die wij nu hebben kwamen bij de eerste exemplaren van ons type motor veelvuldig voor. Door modificaties is dit verholpen maar daardoor zijn helaas de benodigde onderdelen niet meer op voorraad. Het is dus niet Frank’s schuld dat het onderdeel vanuit België moet komen, dat door het tijdverschil levering over het weekend getild word, dat het bagageruim van het vliegtuig te vol is waardoor ons pakket pas de daaropvolgende dag meekan! Frank houdt ons in ieder geval continue op de hoogte, zorgt voor een huurautootje en gratis snel internet. En nog op dezelfde dag van levering van het benodigde materiaal wordt de motor van Charlie II gerepareerd.

image IMG_0129 DSCN3472 DSCN3485

De drie dagen die we met Wouter vastliggen in het vissershaventje van Case Pilote maken we van de nood een deugd door wat high lights van het eiland aan te doen. Zo maken we een wandeling op hoogte over een smalle, betonnen rand langs een door slaven aangelegd kanaal. In St. Pierre bekijken we de overblijfselen van de allesvernietigende vulkaanuitbarsting uit 1920 en bestuderen gekleurde vissen op een mooie snorkelplaats vlak bij de ligplaats van Charlie II. Onderwijl kan hij wennen aan het boordleven en tijdverschil van zes uur met Nederland. Zodra Charlie weer op pad kan, hoppen we zuidwaarts van baai naar baai en van eiland naar eiland om zoveel mogelijk Caribische sfeer te proeven.

DSCN3605 DSCN3612 DSCN3617 DSCN3583

Wouter beleeft veel eerste keren. Een eerste nacht varen op zee, een sprong van een echte klif, zijn eerste duikles en een lesje in Caribische verkoop techniek. Als we in Anse d’Arlet de souvenirwinkel uitkomen met nieuwe rookwaar roept een local naar Wouter: ‘Belle moustache!’ Blij verrast blijven we staan. Precies waarop de man hoopte. Want pas als hij onze volle aandacht heeft, komt zijn ware bedoeling boven en vraagt om een sigaret. Na het compliment is het moeilijk weigeren zodat hij even later met in iedere hand een sigaret afscheid neemt.

DSCN3623 DSCN3625 DSCN3620 DSCN3574 DSCN3586 DSCN3600

DSCN3525 DSCN3530 DSCN3548 DSCN3549 DSCN3551 IMG_0930

 

Na een krappe drie weken sluiten we de vakantie af zoals we begonnen zijn. Met de bezichtiging van enkele high lights. Nu op het Engelse eiland Grenada vanwaar Wouter in de vroege ochtend van vrijdag 17 juni 2016 begint aan de lange terugreis naar Breda via Barbados, Martinique, Parijs en Amsterdam.

2015

Onderstaand bericht verstuurden wij oudjaarsnacht via de korte golf radio. Helaas kwam dit door foutieve instellingen niet op de site terecht. Na aanpassingen nu nog een keer en het is nog steeds gemeend!!! Dilemma, dilemma, wanneer luiden we het nieuwe jaar in? Toasten we op locale tijd of vijf uurtjes eerder op Nederlandse tijd. Misschien wel op beiden als we de champagne tenminste nog terug kunnen vinden. Met of zonder bubbels we drinken in ieder geval: op ieder van jullie op een goede gezondheid een hoop vrije tijd om leuke dingen te doen naast prettig werk en heel veel oude en nieuwe lieve, leuke, gezellige contacten! en alles wat je jezelf nog toewenst Hele fijne jaarwisseling vanaf de Charlie II ergens in de Caribische zee onder de kust van de Dominicaanse Republiek N17.31.4 W71.17.9 Rob & Annemieke

10e etmaal

Vandaag, vrijdag 24 januari om 10.25 UTC hoeven we nog maar 325 mijl. Onze klok hebben we al 3 uur vroeger gezet om meer in de pas te lopen met de tijd in Suriname. Hierdoor voelen we ons twee dagen gammel want ook ons wachtritme en onze eet- en slaaptijden zijn hierdoor veranderd maar het maakt de aankomst op onze nieuwe bestemming makkelijker. Nu het zo dichtbij komt, zouden we er het liefst al willen zijn. We kijken steeds vaker op de plotter om te zien hoever we alweer opgeschoven zijn. Twee momenten zien we een schip op het scherm. Tankers van meer dan 1000ft die op te grote afstand passeren om ze daadwerkelijke te kunnen zien. Ook de snelheidsmeter houden we met argusogen in de gaten. De vaart zit er vandaag goed in. We lopen minimimaal 7 knopen en veel momenten zelfs 8,5 kn. door een meelopende stroom van 1-1,5 knoop en een squall die net niet helemaal over ons heen trekt maar ons wel schampt. (Een squall is een heftige regenbui die gepaard gaat met veel wind. Je ziet ze al van ver aankomen en gaan zo hard dat ze in een paar minuten voorbij zijn.) De regen die we over ons heen kregen viel mee. Het mocht ook wel een keer zeker na een ochtend waarbij we gewekt zijn door een stralende zon. Ons dek is een stuk schoner geworden door de bui. Geen overbodige luxe. De afgelopen dagen werd de laag op dek vastgeplakte visschubben, achtergelaten door vliegende vissen, steeds dikker. Rob heeft zich vanmiddag verdiept in het tij van de Suriname rivier. We kunnen alleen ’s morgensvroeg en ’s avondslaat direct na de laagste waterstand de rivier op varen omdat dan de stroom het binnenland inloopt. De stroom is zo sterk dat we er niet tegen in willen motoren. Daarom hebben we besloten om net voor de rivier te ankeren en daar te wachten op het goede tij. Maar eerst nog 252 mijl zeilen!